Hoe pak je eenzaamheid in de stad aan?

De bijeenkomst werd geleid door een moderator, ondersteund door een sidekick en gevoed door een sociaal gerontoloog — een professional gespecialiseerd in ouder worden, in dit geval ook in programma’s tegen eenzaamheid. Zo was de sessie opgebouwd:

Een interactieve sessie over preventie van eenzaamheid

Confronteren

Voordat het publiek het thema indook, werd eerst gevraagd hoe eenzaamheid in hun eigen ervaring resoneerde. De organisatie geloofde dat die confrontatie engagement zou verhogen. Mensen bespraken in tweetallen:

«Ik ken één of meer mensen in de stad die eenzaam zijn», gevolgd door: «De afgelopen maand heb ik me zelf eenzaam gevoeld»

Hoewel de vragen gevoelig waren, ging de organisatie ervan uit dat aanwezigen zelf konden bepalen wat ze deelden. Het stemmen was anoniem: 60% gaf aan eenzame mensen te kennen en 11% [!] voelde zich zelf eenzaam in de afgelopen maand.

Informeren

Met een publiek dat nu geraakt was door de resultaten en kort met elkaar had gesproken, was het tijd voor context. Sociaal gerontoloog Willie Oldengarm sprak over preventieprogramma’s in het land en de do’s en don’ts.

Tijdens haar levendige presentatie van 30 minuten werd ze af en toe onderbroken door een sidekick. Die verzamelde alle vragen die aanwezigen via Sendsteps instuurden. De sidekick stelde verduidelijkende vragen en deelde interessante reacties, waarop de spreker inging of de moderator verdere interactie met het publiek zocht — Engage en Validate in actie.

Pauze

Na een uur was er een korte pauze om de informatie te laten bezinken, verder te praten en daarna terug te keren voor het laatste deel.

Interactie

Op basis van gedeelde ervaringen, opgedane kennis en nieuwe connecties was het moment rijp om de situatie in de stad zelf te bespreken. Dat gebeurde met stellingen waarop opnieuw gestemd kon worden, zoals:

• Regelmatig eenzame mensen bezoeken lost eenzaamheid op, of
• Ik vraag eenzame mensen wat zij zelf zouden wensen, of
• Ik mis een collectieve aanpak van eenzaamheidspreventie in de stad

Bij elke stelling stemden de aanwezigen, praatten kort in kleine groepen en volgde een plenaire discussie. De expertspreker en de sidekick mengden zich af en toe met waardevolle opmerkingen.

Best practices en oplossingen

Tot slot stuurde het publiek best practices in: «Wat werkt volgens jouw ervaring goed tegen eenzaamheid?» Op het scherm verschenen oplossingen: koffie-ochtenden, taalcursussen, buddyprojecten enzovoort. De moderator nodigde mensen uit om live toe te lichten — wat leidde tot rijke kennisdeling. Sommigen kenden elkaars initiatieven niet en besloten ter plekke samen te werken.

Aan het eind vulden alle aanwezigen via Sendsteps een korte vragenlijst in. Ze konden aangeven of ze denkgroepen wilden vormen en zich wilden aanmelden als vrijwilliger. Met een hoge respons:

• Er kon een nieuwe groep vrijwilligers worden opgezet
• Er ontstonden nieuwe verbindingen tussen professionele organisaties
• Er kon een meer samenhangende aanpak van eenzaamheidspreventie worden ontworpen

Zo liet de sessie zien hoe Create → Engage → Validate → Improve werkt buiten de klas: Sendsteps — the Learning Loop Platform for education — gaf iedereen een stem, niet alleen wie het hardst praat.